همین دو سه روز پیش بود که کاریکاتوری در فیس بوک پخش شد که در آن رنگ سبز پرچم ایران فیلتر شده بود.

و حالا امروز:

وقتی طنز رنگ واقعیت به خود میگیرد آنوقت دیگر ممکن است خنده دار نباشد.

بدون شرح.

چند روزی مهمان امام رضا بودم.

همیشه وقتی در مکانهای مقدس مثل مسجد یا حرم قرار میگیرفتم و مردمی را میدیدم که با سوز و گداز و عاشقانه با خدای خود یا امامشان نجوا میکردند، مدام این موضوع ذهنم را به خود مشغول میکرد که چه رازی پشت این راز و نیازها است که همه را از پیر و جوان و کارگر و دکتر و مهندس کنار هم قرار میدهد. آیا این گریه ها و اشکها واقعی است؟ اگر واقعی است چگونه است که اثر نمیکند و دل صاحبش را نرم و رقیق نمیکند؟

در حرم امام رضا باز هم این سوالها به ذهنم خطور کرد و ناگهان این بار بیرحمانه جواب دادم «نه این مردم عاشق ریاکاری و دروغند». لحظه ای ایستادم، جمله خود را مرور کردم. «این مردم»؟ «این مردم» چه کسانی هستند؟ من جزء «این مردم» نیستم؟ آیا اجازه دارم خود را مافوق و جدای از  «این مردم» تصور کنم؟ گاهی اوقات خودمان یادمان میرود. تصمیم گرفتم دیگر فکر نکنم و خودم را به دریای «این مردم» بسپارم.

نامه عرت الله سحابی به هموطنان خارج از کشور را حتماً بخوانید. الحق او پیر سیاست ایران است. خواندن این نامه را که حاوی نکات بسیار مهمی برای جلوگیری از انحراف جنبش سبز است به همه توصیه میکنم. نامه در ادامه مطلب آمده است.

بعدآ بیشتر در این مورد مینویسم.

حتماً فیلم حمله جمعی عوامل فتنه گر به حسینیه جماران -که ما اصلآ نمیدانیم کیستند و اصلاً قیافه شان در فیلم پیدا نیست- را دیده اید.

سوال من امروز این است کسانی که چند روز پیش برای پاره شدن عکس امام توسط افراد ناشناس حلقوم خود را دریدند و چندین روز به این بهانه در خیابانها جولان دادند و خواستار محاکمه موسوی و خاتمی شدند، امروز چه شده که در برابر هتک حرمت بیت امام و شکستن شیشه های جماران سکوت کرده اند -کاش فقط سکوت میکردند، بعضی که با لبخندی رضایت بار به تماشا نشسته اند-

خب. البته شاید جواب دهند که این روزها امور مهمتری دارند مثل هتک حرمت روز عاشورا. فقط یک سوال پیش می آید. حرمت عاشورا را چه کسانی شکستند: آنها که اعتراض کردند؟ آنها که به قول خودتان شعار ساختارشکنانه دادند؟ آنها که میگویید به مقدساتتان توهین کردند؟ یا آنها که در این ماه حرام آدم کشتند؟

پ ن 1: راستی فلسفه قیام عاشورا چی بود؟ چی؟ زیر بار ذلت نرفتن؟ امر به معروف و نهی از منکر همه خصوصا حاکمان؟ آزادمردی؟ احیای اسلام؟ چی؟ اسلام؟ بابا بیخیال! فلسفه اش سنج و دهل و حوسین حوسین و یه چند روزی دور هم بودنه!

پ ن 2: کمی PREDICATE CALCULUS:

P: هشت نفر در روز عاشورا کشته شدند.

Q: نیروی انتظامی تیری شلیک نکرده.

R: .... هم که مشغول برپایی شعائر اسلامی بودند

S: ابراهیم یزدی بازداشت شد.

T= P AND Q AND R AND S: ابراهیم یزدی آن هشت نفر را کشته

U: دو سه ماه پیش ابراهیم یزدی به علت عارضه قلبی در بیمارستان بستری شده بود.

T AND U: ابراهیم یزدی نصفش زیر زمینه!!

پ ن ۳: همه چیز ممکن است دچار هتک حرمت شود از جمله عکس، مقام، مقام معظم، آیت الله، حسینیه، نظام، مردم و .... که البته به شرایط بستگی دارد. در شرایط متفاوت ممکن است همین چیزها قابلیت هتک نداشته باشند. اصولاً هتک یه چیزی مثل همون هک خودمون میمونه که البته هک معمولاً سودمنده و هتک هم البته سودمند!!

پ ن 4: قبلاً روزنامه ها به خاطر چیزهایی که مینوشتند محاکمه میشدند، الان چند وفته به خاطر چیزهایی که نمینویسند محکوم میشوند! پیشرفت کردیم ماشاا...!

این روزها و ماه ها وقتی به کسانی نگاه میکنم که چشمها و گوشهایشان را بسته اند و دوست دارند نه چیزی جز آنکه میخواهند ببینند و نه بشنوند مدام یاد حرفهای روز عاشورای امام حسین خطاب به لشکریان یزید می افتم.

پس از آن که هر دو سپاه کاملاً آماده گردید و پرچم های لشکر عمر سعد برافراشته شد و صدای طبل وشیپورشان طنین افکند و سپاه دشمن از هر طرف خیمه های حسین بن علی را احاطه کردند و مانند حلقه انگشتری در میان خود گرفتند، آن حضرت از میان لشکر خویش بیرون آمد و در برابر صفوف دشمن قرار گرفت و از آنان خواست تا سکوت کنند و به سخنان وی گوش فرا دهند؛ ولی آن ها همچنان سر و صدا و هلهله می نمودند که حسین بن علی(علیهما السلام ) با این جملات به آرامش و سکوتشان دعوت نمود:" ویلکم ما علیکم أن تنصتوا إلی فتسمعوا قولی...؛ وای بر شما! چرا گوش فرا نمی دهید تا گفتارم را- که شما را به رشد و سعادت فرا می خوانم- بشنوید که هر کس از من پیروی کند خوشبخت و سعادتمند است و هر کس عصیان و مخالفت ورزد از هلاک شدگان است و همه شما سرکشی هستید، و با دستور من مخالفت می کنید که به گفتارم گوش فرا نمی دهید. آری، در اثر هدایای حرامی که به دست شما رسیده و در اثر غذاهای حرام و لقمه های غیرمشروعی که شکم های شما از آنها انباشته شده، خدا این چنین بر دل های شما مهر زده است. وای بر شما! آیا ساکت نمی شوید؟"

میخواهید سیری در تاریخ نه چندان دور اما بسیار ناآشنا داشته باشید؟

در گوگل سید احمد خمینی را جستجو کنید، به لینک هفتم که از ویکیپدیاست مراجعه کنید. لینک رنجنامه را از آنجا دنبال کنید و سپس به منبع سوم که از سایت عمادالدین باقی است، بروید.

یا اگر حوصله گشت و گذار ندارید در گوگل رنجنامه را جستجو کنید و به لینک دوم در سایت عماد باقی بروید.

قضاوت با شماست.